
Абыходзілі найцікавых людзей, і многія з гэтых маскоўскіх старыкоў за тыя пяць хвілінаў, якія мы правялі ў кватэры, паспявалі распавесці цэлую гісторыю свайго жыцця.
Былы дэпутат, які засядаў у мясцовым савеце 50 год таму, яшчэ калі наш спальны раён нават не быў часткай Масквы.
Былы аналітык Адміністрацыі прэзідэнта («як жа я магу не прагаласаваць за свайго былога начальніка!») і апарата Вярхоўнага савета СССР, які «за гады службы нічога не скраў», а толькі зарабіў на двухпакаёвую кватэру, шчыльна застаўленую кнігамі і недарагімі, але пяшчотна сабранымі сувенірамі.
Проста маўклівы статны худы старык з ладнаю барадой і цыгарэтай у худых пальцах — як ажылы чорна-белы мастацкі фотаздымак.
Чытаць цалкам:
http://nn.by/?c=ar&i=69630